“Babası öldü.
Yetim büyüdü.
Üvey evlat oldu.
Tutuklandı.
Hapse atıldı.
Sürüldü.
İşsiz kaldı.(Şöyle yazıyordu o sıkıntılı günlerde kaleme aldığı günlüğüne: Harcamalarım fazla değil, zira gelirim hep az.)
Hastalandı…Böbreklerinden.
Vuruldu…Göğsünden.
Mesleğinden atıldı.
İdama çarptırıldı.
Kardeşleri öldü.
Çocuğu olmadı.
Boşandı.
Karaciğeri iflas etti.
Evet…Mustafa Kemal bu.”
Evet…Mustafa Kemal bu.”
Evet, bunlar Mustafa Kemal’le ilgili şimdiye kadar muhtemelen bir çoğumuzun parça parça duymuş olduğu, ve başarıları arasında kaybolmuş bizim birleştiremediğimiz detaylar !!
Tüm bu felaketlerin başına geldiği bir insan nasıl olur da üstün siyasi ve askeri yönleri, zaferleri ve devrimleri ile bizim tanıdığımız Atatürk olarak akılda kalır değil mi ?
Bu şimdiye kadar Atatürk hakkında okuduğum en güzel ve etkileyici yazılardan biri olduğu için herkesle paylaşmak istedim..
Yılmaz Özdil diyor ki ;
” İşte liste yukarıda.
Kısacık ömründe bir insanın başına ne felaket gelebilirse, gelmiş… Bunu anlatın.
Direnen…
Teslim olmayan ruhu anlatın.
Korkmasınlar engellerden.
Korkmasınlar yalnız kalmaktan.
Korkmasınlar işsizlikten.
Korkmasınlar parasızlıktan.
Korkmasınlar alçaklardan.
Korkmasınlar doğrulardan. “
Ağzına, kalemine, yüreğine sağlık Yılmaz Özdil ( 22.04.2007 tarihli Sabah gazetesi köşe yazısından )
Sanırım herkes bu yazıdan hayatı ve hayata bakış açısı için ufak da olsa bir şeyler kapabilir.
En önemlisi pes etmemeyi ve ruhunu teslim etmemeyi hatırlayabilir..
İyi geceler ve nice 23 Nisan’lar..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder